Beproeving #102 • Lowlander White Ale

Lowlander White Ale
Het is fris. Het is fruitig. Het is een… ijsbeer? We weten, na het beproeven van enkele Lowlander bieren, dat de brouwerij wel eens verrassend uit de hoek kan komen. Maar de logica achter de combinatie van ijsberen en curaçaoschillen hebben wij nog niet kunnen achterhalen. Tijd om de boeken erbij te halen dus? En daarnaast: maakt het eigenlijk wel wat uit? Desalniettemin zouden we het hier over het bier zelf moeten hebben. Een analyse van de Lowlander White Ale dus.

Bierathlon of beerathlon?

Laten we beginnen met de hamvraag: Waarom staat er een ijsbeer op het etiket? Nou, de Lowlander White Ale is gebaseerd op een verhaal uit de geschiedenis. Toen zeevaarder Willem Barentsz op ontdekkingstocht was naar de noordelijke route naar Indië, strandden hij en zijn zeelieden op Nova Zembla. Een jaar lang vochten ze tegen de kou en, daar is ‘ie weer: de beer! Mocht je je afvragen of dit ook deel uitmaakt van onze 1 aprilgrap – nee deze keer niet. (voor wie onze 1 aprilgrap had gemist, je vindt ‘m hier). Hoewel de zeelieden ook van een biertje hielden, hadden ze in deze polige omgeving pech: de biervoorraad was bevroren! Voordat er gedronken kon worden, moest daarom eerst het bier ontdooid worden.

Lowlander White Ale: hoe is de smaak?

Om eer te betonen aan de heldhaftige avonturen van Willem Barentsz, heeft de White Ale van Lowlander hetzelfde karakter gekregen: vol moed, rusteloosheid en doorzettingsvermogen! In de praktijk heeft dit geresulteerd tot de toevoeging van de curacaoschil, een toch wel unieke smaak in de bierwereld. Lowlander zou Lowlander echter niet zijn om hier nog een verrassende twist aan te geven. In combinatie met vlierbloesem en kamille is de smaak van dit witbier écht ‘one of a kind’.

Lekker? Jazeker! Door de toevoeging van kamille heeft de Lowlander White Ale een zeer zachte smaak, die beschaafd botst met de kick van de sinaasachtige smaken. Een prachtige balans van zoete en frisse smaken blijft over, waarin de typisch moutige smaak geen schijn van kans maakt. Dit laatste zorgt er, voor mij persoonlijk, voor dat dit bier ook lauw goed te drinken is (WAT?). Desalniettemin is dat niet de bedoeling natuurlijk.

Het eindoordeel:

Ondanks het seizoen pas net begonnen is, bestaat de kans dat de White Ale wel eens mijn favoriete witbiertje kan worden. Alhoewel, mag ik deze substantie wel vergelijken met alle andere white ales op deze aardbol? Of heeft Lowlander wederom een gat in de markt gevonden? We gaan het meemaken.