Gunnamatta Earl Grey IPA • Beproeving #69


Ik denk dat het algemeen bekend is dat ik vrij vrolijk word van bier. Als collega’s op woensdag om twee uur vragen wie er een biertje wil, ben ik degene die de dramatic chipmunk look het beste imiteer. Daarna ben ik ook degene die het meest teleurgesteld is. Want wie gaat er nou op woensdag om twee uur ‘s middags bier drinken? Persoonlijk zou ik het geen slecht idee vinden, maar daar zijn dus de meningen over verdeeld.

Een gearrangeerd biermoment later, oftewel: braafjes op de barkruk geklommen bij van Moll, werd mijn innerlijke dramatic chipmunk wederom hevig gestimuleerd door een bier gebrouwen door de Yeastie Boys. Ik kreeg dat gevoel dat ik moest vechten voor mijn rechten om te feesten enzo. Afijn. Mijn hersenen besloten om een immense behoefte te creëren naar dit bier genaamd Gunnamatta Earl Grey IPA, wat uiteindelijk leidde tot het schrijven van deze beproeving.

Manon houdt helemaal niet van IPAs

Surprise! Toch wel. Kun je je SWAPTEMBER nog herinneren? Daaruit bleek dat ik best wel een IPAtje aankan, mits het bier niet smaakt naar de droge wietgeur die je in net iets te smalle steegjes in Amsterdam kunt tegenkomen. Ook de Gunnamatta Earl Grey IPA is een voorbeeld van een manonvriendelijke IPA. Thee is namelijk niet gay, en gecombineerd met bier zou het wellicht nog wel eens interessant kunnen worden.

En dat bleek. Niet al te veel later stond een lichtzoet ruikende IPA, met een keurige 6,5% alcohol, voor mijn neus. Zijn gelaatskleur helder donkergeel met een helderwitte luchtige schuimkraag. De smaak licht overheerst door de smaak van Engeland en de smaak van je eerste bakkie thee na die ellendige hoeveelheid slechte koffie. Hop verschuilt zich achter deze struik van Earl Grey blaadjes, wat in zijn geheel leidt tot een vrij comfortabele IPA. Mits je natuurlijk net zo’n grote theemuts bent als ik.

Mij beviel het dus wel ja. Ik moet zelfs toegeven dat de Gunnamatta Earl Grey IPA van de Yeastie Boys mijn favoriete IPA is geworden (van de hooguit 10 IPA’s die ooit mijn mond hebben bezocht :’)). Ach, je moet ergens beginnen. En waarom dan niet meteen met een IPA in de smaak waar je bekend mee bent? Tipje!